توضیحات
کتاب حاضر اثری پژوهشی، تحلیلی و انتقادی درباره شیوههای نقد تصوف و عرفان در اندیشه شیخ محمدجواد خراسانی است؛ متفکری که با صراحت و دقت، به واکاوی مرز میان عرفان اصیل و تصوف انحراف یافته پرداخته استو این کتاب میکوشد نشان دهد که آیا انتقادات وی، توان تمایزگذاری علمی و روشن میان معنویت حقیقی و تصوف مبتنی بر بدعت را دارد، یا خود به ابهام و اختلاط در این ساحت منجر شده است.
در این مسیر، به بررسی مبانی نقد وحدت وجود، نقد بینیازی از شریعت و همچنین تحلیل انتقادات او از مشایخ صوفیه پرداخته میشود تا ضمن واکاوی دقیق ریشههای فکری و تاریخی تصوف و عرفان، مخاطب با پیچیدگیهای این دو ساحت آشنا شده و قدرت تفکیک میان آموزههای اصیل و جریانهای منحرف برای او فراهم گردد. ترویج روزافزون فرقههای صوفیه و تلاش آنان برای معرفی خود به عنوان عارفان حقیقی، ضرورت نقد روشمند و علیم این جریان را دوچندان ساخته است. این کتاب با تکیه بر منابع معتبر و رویکردی عقلانی و نقادانه، ضمن بازشناسی اندیشههای خراسانی، میکوشد مرزهای معنویت اسلامی را از بدعتهای تصوف متمایز کند و با زدودن غبار شبهه، راه را بر شناخت معنویت راستن بگشاید.
